ගොළු මුහුද අසබඩ

මේ වෙරළ නිසසලය
රල ඇඩුවේ හඬ නැතුව
රාස්සිගේ ඉර උනත්
හිතට අරගෙන හොඳට

විඩාපත් සරුංගල්
ඉගිලෙන්නේ හොරට
රතු වලාවන් කියයි
දුකෙන් බව අද අහස

අඬන්නට බැරි තරම් හිත කීරි ගැහුනාද
දොඩන්නට කෙනෙක් ළඟ පාතවත්  නැතුවාද
සිතන්නට බෑ තාම මට නුඹේ හැරයාම
උණුහුම්ද මහ සයුරේ තුරුල්ලත් හැමදාම

ඊයේ රෑ කළුවර යාමේ මේ පැත්තේ ආවලූ
මහ මුහුද බලාගෙන නිහඬවම උන්නාලූ
නිහඬ ගමනක් එක්ක මුහුදටම ඇදුනාලූ
මහ රැල්ල ඔබ එක්ක යන්න මග රැක්කාලූ

හැමදාම පුරුද්දට රැල්ල දුවගෙන ආවාද
උබෙ හිතේ ගොඩ ගැලූව දුක ඊට දුන්නාද
හිතේ සැනසුම සොයා දුර යන්න හිතුවාද
මහ සයුර පීරන්න   පීනන්න   හිතුවාද

මේ වෙරල නිසසලය
ඉකිබිඳියි අද ?  අහස
ඉරත් ගිලූණා ඔන්න
ඔබේ තනි මකන්නට

පැයකට විකුණු අතීතය

ඔහු :
රුවැත්තියේ හැඟෙනවා
හුරුපුරුදු බව ඔබේ
අඳුන්යට සැඟව ගිය
දෑසේ මතකය තියේ

ඇය
මිතුර, ඔබ වෙන් කරපු
පැයෙහි කාලය ගෙවේ
නොහඳුනමි මීට පෙර
මේ පැයෙහි මම ඔබේ

ඔහු :
ගමට පිපි රුවැති මල
මටද කිරුළක් වුණේ
කිමද ඔබ කිමද ඔබ
මෙවැනි තැන නැවතුනේ

ඇය
ඔබ කියන මේ වදන්
කිසිත් නැත තේරුනේ
හැඟෙනවාද හුරුබවක්
නැහැනේ මට වැටහුණේ

ඔහු :
කිරිල්ලිය සේ එදා
සැහැල්ලූවේ හිනැහුණේ
ඒ ඔබය අද මෙදා
කාසියට විකිණුනේ

ඇය
ඔබගේ ඔය බොරු මුසා
නතර කළහොත් අගේ
ඔබට අනවැසි නම් ඉන්න
අතන අර දොර තියේ

ඔහු :
රැයෙහි දුටු හීනයක
මතක සිතුවම් වගේ
ඔබට බෑ මතකයෙන්
සැඟවෙන්න සොදුරියේ

ඇය
අතීතයේ වල දැමූ
මතක යායක් තිබේ
ඔබ එපා නැඟිටින්න
මැරුණු මතකෙන් මගේ

ඔහු :
එපා ඔබ වැළපෙන්න
දෑසේ කඳුලක් නැගේ
ඔය දෑත මට දෙන්න
පෙරදී දිගු කල ලෙසේ

ඇය
සමනල් සිහින විසිරුණු
යුගය ඒකයි සොඳුරු
ඔබට ඈතයි මගේ
දිවිය සිහිනෙකි නපුරු

ඔහු :
සිතන්නට එපා අහිතක්
පිසින්නෙමි ඔබේ කඳුලූ
රකින්නෙමි මෙයින් මතු
ලෙසින් ඔබ මගේ දෙව්දු

ඇය
හැරෙන්නට බැහැ නැවත
පැමිණි මඟ කටුක වේ
රකින්නට දෙදරු ඇත
ම හිමි සඳ රෝහලේ

ඔහු :
ඉඩ දෙන්න අත දෙන්න
හැරෙන්නට රළු මාවතෙන්
පිය මනිමු මේ සැණින්
මවමු ලෝකය යළිත්

ගමෙන් ඇමතුමක් ඇවිත්

ඉතින් කොහොමද ඔයාට
කාලෙකින් දැක්කේ නෑ නම් තමයි
ඇයි මතක නැතුවද
ඇයි අනේ.................. මං සුජාතා
ඉස්කෝලේ එක පන්තියේ
අපි හිටියේ එක පේලියේ
අන්න්න හරි
 ඒ මං තමයි

ඔයා ඉස්කෝලෙන් ගියාටත් පස්සේ
හම්බුනේ නෑ කාලෙකින්
අවුරුදු දහයක්ද
දොළහක්ද
අමාරුවෙන් හොයා ගත්තේ නොම්බරේ 

ඔව් අනේ මං බැන්දා
අපේ පන්තියේ හිටපු බණ්ඩාරේ
මතක නැද්ද
අපේ පන්තියේ හිටපු
කළු කොට හාදයා

අන්න හරි
එයා තමයි සමස්ථ ලංකා ගියේ කථිකවලට
ඔයාට මතකයිද තාමත්
මං බැන්දේ බණ්ඩාරේ
හන්දියේ සුයිප් විකුණනවා
තාමත් ඉස්සර වගේමයි කට හඬ
ඉස්පිකරෙන් ඇහෙනකොට

ආ මොකද්ද
අපිත්තෙක්ක හිටපු රාණිද
ඔව් ඔව් එයා ඒ කාලෙත් නැට්ටුක්කාරිනේ
කාලයක් නැටුවා ඉස්ටෙජ්වලත්
බැන්දයින් පස්සේ නටන් නෑ
කෙල්ලෝ පුරුදු කරනවා ෂෝවලට
දැන් හරි ජයයි ඒකීට

අමරපාල..........
මට මතක නෑනේ එහෙම නමක්
අපේ පන්තියෙමද උන්නේ
සින්දු කිව්ව??
හරි හරි මට මතකයි
කුරුළු බැද්දේ අමරපාල
තාමත් විරිඳු ගහනවා වෙසක් තොරණට
මිනිහට හරි ජයයි වෙසක් කාලෙට

ඔයාට මතකද සුමනසේකර
ඇයි අනේ ඉහල ගමෙන් ආවේ ඉස්කෝලෙට
ඔව්ව්ව් ඔව්
අන්තිම පේලියේ උන්න සුමනේ තමයි
හඩු සුමනේ කිව්වේ අපි ඉස්සර
දැන් සුමනසේකර මන්ත්‍රී තුමා
බැන්දේ වලව්වේ ගෙදර කුමාරි
ඔව් ඔව් සෝමාරි කුමාරි තමා ළමයෝ
මොන පිස්සුද
ඔය ඉන්නේ හරි අපුරුවට
දැන් දෙන්න තකට තක

අනියම් පෙම

සුනිඳු සළු ඇතිරූ
සයනය අතැර
සමනළිය
ඇවිදින්
මකුළු දැල උඩට
පෙම් කරන්නට
මකුළුවෙකුට  

තම්බි කඬේ

යෙන්න යෙන්න ලොකු නෝනා
නරක නේ මෙව්ව
හොන්ද අලූත් බඩු
කිලෝ 5ක්ම දාන්නද හාල්
අඩු කරලා දාන්නම් ගාන

අයි අයියෝ පොඩි නෝනා
ඉන්දියාවෙන් ගෙනාපු ඔන්ද ෂබන්
ගෑවොත් ගෙදරම ෂුවදයි අප්පා
දාන්නද හේනම් කැට පහක්

අප්පේ ෂයිමන් මලයා
ෂා ෂා එන කාලෙකින්
අලූත්ම කරවල
මලයටත් අරගෙන තිබ්බ කුරියෙක්

ගාණ හත්ෂිය අටයි ෂත පනායි
හත් ෂියක් දෙන්න කුෂුමා අක්කා
අතේ පන්ෂියද
හේනම් පොතට දාන්නම්
බේරන්න පඩි ගත්තාම

කොල්ලෝ ඉෂ්කෝලේ මාත්තියගෙන් ආපන්
දානෙට බඩු ලිස්ට් එක
ගෙනත් දෙන්නද කියල ගෙදරට
කියාපන් අද දොලාට
කඬේ වහනවා හරියට

ගමේ සියළු හෙළ බොදු පාරිභෝගිකයන් ජාත්‍යාලයෙන් උදම්ව මුසල්මානු ව්‍යාපාර හෙලා දුටු හෙයින් තම්බි මුදලාලියා කඩය වසා ණය පොත රැගෙන ගමට ගියේය.

හෙළ සිරි ස්ටෝර්ස්

ත්‍රිකෝටි පාරිශුද්ධ බොදු සිංහල
එළවලූ
පලතුරු
හාල්
සීනි
පරිප්පු
සබන්
පියරු
විකිණීමට ඇත (ටිකක් පරණය)
ණයට ඉල්ලා
අමනාප නොවන්න

ක්ෂණයක මතකය

පින්න
හා එක්ව
මකුළු දැල්
මැවූ සුන්දර දසුන
නිමා විය එක් ක්ෂණයකින්

ගිල දමා චණ්ඩ හිරු
පිණි සියල්ල
එක කටකට

පිණි
නැති සොවට
මකුළු හුය
රළු සුළඟක් සමඟ
නොඑනා
ගමන් ගිහින්

පඩි හවස

රත් පැහැ අහස පෙන්වයි හිරුගේ බලය
සුළඟක් කියාදෙයි අවසන තව දිනක
සියතුනි බලා යනවද හවසට ගෙදර
හිමියන් පමා ඇයි අඳුරුයි අප ගෙදර

 ඕ.ටී. කරන්නට අද හවසත් වීද
බසයක් කැඞී තවෙකක් ගන්නට වීද
මිතුරෙක් මුණ ගැසී එන්නට හිතුවාද
තරහක් හිතේ තිබුණේවත් නෑ නේද

උදයේ ගෙයින් එලි බහිනා වෙලාවේ
දෙඩුවේ හරහටයි දැන් හිත කියාදේ
හිමියනි රිදුණාද හිත ඒ වෙලාවේ
හිත කලබලයි ඔබ කරනා පමාවේ

දරුවන් දඟ වැඩියි දැන් ඉස්සරටත් වැඩිය
ඉගෙනුම හොරයි උන්ගේ වැඩ තක්කඩිය
මගේ හිත සැලෙනවා  ඕනෙවටත් වැඩිය
එවිටයි තරහ ඉවසුම දැන් හරි අඩුය

අම්මා අපේ ලෙඩ වී සතියක් විතර
මට බැරි වුණා යන්නට තවමත් ගමට
නංගී දොස් කියයි දුරකතනයෙන් මට
දුක වැඩි මටයි ඔබටත් බෑ කියන්නට

මේ ගේ අයිති ඇති ඒ රුක්මන් සිල්වා
ඊයේ හවස්යාමේදී ගෙදරට ආවා
මෙවරත් පරක්කුයි ඌ වග පල කීවා
හිත කලබලයි ඒකයි ජරමර මේවා

කැමතිම කෑම කැමතිම ලෙස සැකසුවා
දරුවන් පවා පාරට ඇහැ යොමු වූවා
අදුරත් ඔන්න දැන් ටික ටික ගෙට ආවා
තාමත් පාලූ මග තොට හිත දොස් කිවා

ඈතින් ඈත එන්නේ කවුරුන්ද පුතේ
එන්නේ තාත්තාමද ඒ වගෙයි හැඬේ
දෑතින් බරට මලූ උස්සා එනවා පෙනේ
මුණේ හිනාවක් පිපිලා වගේ දැනේ

යන්නට ගිහින් පැත්තේ මාර්කට් හවස
සල්ලි කොහෙන් ලැබූනද මේ වියදමට
දෙයියනේ අද නේද පඩි ලැබෙනා දවස
පඩි නම්  ටිකක් පරක්කු වුවාට මොකද